Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Drzymała. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Drzymała. Pokaż wszystkie posty

03 września

Jak Poznaniacy zbudowali Drzymale drugi wóz




Temat Michała Drzymały walczącego z zakazem budowy wracał co rusz na łamy ówczesnych gazet (i to nie tylko miejscowych) w 1908 roku. Przypomnijmy – Drzymała mieszkał w starym, niszczejącym wozie cyrkowym już od 1904 roku. To „tymczasowe” mieszkanie zaczęło się jednak rozpadać ze starości. Wóz cyrkowy miał już swoje najlepsze lata za sobą, nawet kiedy Drzymała nabył go na licytacji. Obywatele polscy postanowili Drzymale pomóc. W Poznaniu powołano Komitet Drzymałowski, który zebrał składki od Polaków na nowy wóz mieszkalny. Zbiórkę zainicjowała polska organizacja patriotyczna „Straż”. Nowy wóz wykonała znana firma Dzieciuchowicza i Lambe w Poznaniu na Rybakach 14 w marcu 1908 roku. Poznaniacy mogli przez jakiś czas oglądać nowe „mieszkanie” dla Drzymały. 14 kwietnia 1908 r. wóz przewieziono pociągiem do Grodziska a stąd szosą grodzisko-rakoniewicką (wóz przetransportował bezpłatnie pan W. Stachowski z Grodziska) na parcelę Drzymałów w Podgradowicach. Nowy „dom” miał 8 metrów długości, 2,5 metra szerokości i 2,3 metra wysokości. Wewnątrz był pomalowany na biało, na zewnątrz na żółto. Ściany, podłogę i dach zbudowano z podwójnych desek, przedzielonych warstwą korka. Wewnątrz wozu mieściła się wygodna kuchenka (3 x 2,5 m) i spora izba mieszkalna. Ściany obito aksamitem.
Na tym nie skończyły się jednak represje wobec dzielnego Polaka. Władze zaborcze co chwilę wynajdowały preteksty, by dokuczyć mieszkańcom wozu. Zabraniano palić w piecyku, zakazywano postoju wozu w jednym miejscu ponad jedną dobę, karano za wywoływanie „zbiegowiska” wokół wozu, itp. Drzymała trafiał zatem często do aresztu za najdrobniejsze przewiny.

Fotografia pochodzi ze śląskiego kalendarza na 1909 rok.

30 sierpnia

Akcja najstarszego polskiego filmu fabularnego miała miejsce w Wielkopolsce



1908 to ważna data w polskiej  kinematografii.  Właśnie z tego roku pochodzi najstarszy, zachowany polski film fabularny.  To również ważny film dla Wielkopolan, gdyż jego akcja jest ściśle związana z wydarzeniami, które miały miejsce właśnie na tych terenach.

 „Pruska kultura”  fr. Les martyrs de la Pologne, pol. Cierpienia Polski)  opowiada o walce z polskością w zaborze pruskim. Widzimy tu więc strajk dzieci wrzesińskich, ale i mieszkającego w wozie Michała Drzymałę.  
Film został zrealizowany przez warszawski kantor kinematograficzny "Siła", założony przez Mojżesza Towbina, a kręcony był ponoć we Wrześni. Premiera filmu odbyła się wiosną 1908 w Warszawie, jednak krótko po tym wydarzeniu carska cenzura mimo wszystko zabroniła jego emisji i odtąd nie wyświetlano go w zaborze rosyjskim. W związku z tym Mojżesz Towbin zdecydował się pokazać film we Włoszech i we Francji, gdzie zdobył duże uznanie wśród widowni. Następnie kopia filmu trafiła do Francuskiego Archiwum Filmowego w Paryżu i tam przeleżała w zapomnieniu do 2000, kiedy została odnaleziona przez poznańskich historyków filmu, profesorów Małgorzatę i Marka Hendrykowskich z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Znalezione 215 metrów taśmy filmowej to niespełna 8-minutowe dzieło. Prapremiera „Pruskiej Kultury” po odświeżeniu i napisaniu ścieżki dźwiękowej przez Krzesimira Dębskiego odbyła się 31 stycznia 2009 we Wrześni. Jeśli odwiedzicie Muzeum Regionalnym im. Dzieci Wrzesińskich możecie obejrzeć ten film, siedząc w oryginalnych szkolnych ławkach z początku XX wieku, co samo w sobie jest unikalnym przeżyciem.